فرموده ماها را به مقتضاى شنايع أعمال ما مؤاخذه نفرمايد . سوم ( از افعال نماز تكبيرة الاحرام است ) يعنى اللَّه اكبرى كه مكلف به آن داخل در نماز مىشود . تنقيح مطلب محتاج است به مقدمه و چند مبحث . مقدمه بدان كه هرگاه لفظ واحد مشترك بوده باشد ما بين واجب و مستحب ، به اين معنى گاه است آن لفظ واجب مىشود و گاه است مستحب ، مىگوئيم : اين يا مختلف المحل است ، مثل تكبير در اول نماز و تكبيرة الركوع مثلا ، يا مختلف المحل نيست مثل تكبيرات افتتاحيه نماز ، يعنى هفت تكبير كه در اول نماز ثابت است . اگر از قبيل اول است حاجت به تعيين نيست ، همان امتياز در محل معين او است ، اگر چه أصل تكبير مشترك است ما بين تكبيرة الاحرام و تكبير الركوع و سجود و قنوت ، لكن محل تكبيرة الاحرام چون كه اول صلاة است به اين معنى كه دخول در نماز به آن متحقق مىشود ، و تكبيرة الركوع در حين ارادهء ركوع است ، بنابر اين در حين تلفظ به هر يك كه بوده باشد نيت آن به جهت امتياز از ديگرى حاجت نيست ، پس اگر قصد تعيين در آن شود نه به جهت اين ثمره است بلكه به جهت امتثال به أمر متوجه به آن است . همين قدر كه مذكور شد كفايت مىكند در امتياز اگر چه فرض شود قرائت